– Teraz, skoro wszyscy zdecydowali się z imionami bohaterów, wracamy do tematu stażów. Będą trwały tydzień. Jeśli chodzi o to, gdzie się odbędą, to ci z ofertami otrzymają własne listy, więc możecie wybrać z nich sami. Ci, którzy nie mają ofert, wybiorą z czterdziestu dwóch agencji z kraju, które będą akceptować wasze staże. One wszystkie działają w różnych miejscach i mają różne specjalizacje. – Aizawa zwrócił się do uczniów.
– Na przykład, Trzynastka będzie się bardziej skupiał na ratowaniu ludzi z wypadków i katastrof niż walką z przestępcami. – dopowiedziała Midnight.
– Pomyślcie ostrożnie zanim wybierzecie. – Nauczyciel zwrócił uwagę.
– Tak jest! – odpowiedziała mu klasa.
Zadzwonił dzwonek, jednak nauczyciele jeszcze nie wyszli z klasy. Ojiro trzymał rękę w górze, by zadać pytanie.
– Panie Aizawa, a co z transferami z innych klas?
– Jeszcze nie było na ten temat rozmowy, ale dwie osoby z klasy C zdołały uchwycić oko pro, którzy siedzieli na trybunach.
Pana oko też?
– Czyli jest szansa na transfer tej dziewczyny, która zajęła trzecie miejsce? – Kirishima uśmiechnął się. – Ona była naprawdę silna. To było takie męskie!
– Tak, jednak nie wcześniej, niż w następnym semestrze – Midnight odrzekła w kierunku „Tailmana”.
– Dziękuję za odpowiedź. – Ojiro skłonił się. Nauczyciele rozdali kartki z ofertami. Po tym wszyscy zaczęli rozmawiać ze sobą. Za oknem przejaśniło się, jednak nadal nad sporą częścią miasta wisiały ciężkie chmury.
– Chcę walczyć z przestępczością w miastach – Kirishima uśmiechnął się, patrząc na swoją kartkę.
Spojrzałaś na swój niewielki plik. Otworzyłaś spakowany dzień wcześniej notatnik, do którego zaczęłaś przepisywać oferty, które cię zainteresowały.
To trudne... Co? Best Jeanist zwykle przyjmował tylko chłopaków! Skąd się to wzięło? W sumie... On potrafi kontrolować materiały. Podobna indywidualność. Uwabami... Endeavor? Nie ma mowy. Manual... On chyba jest w Hosu, tam, gdzie był Stain. Zapisuję... Kamui Woods i Edgeshot? Nawet oni? Ciekawe, kto dał Katskowi te SZEŚĆ ofert...
– Wybierzcie przed weekendem. – Aizawa przewiesił śpiwór przez ramię.
– Mamy tylko dwa dni?
– Zdecydujcie mądrze. – nauczyciel odpowiedział, przechodząc przez drzwi. Midnight machała dłonią przed wyjściem z klasy. – Koniec lekcji.
W trakcie przerwy na lunch sporo osób zgromadziło się dookoła Izuku.
– Hej ludzie, zdecydowaliście się już, do jakiej agencji aplikujecie? – Ashido podniosła głowę z ławki. Podeszli do niej Ojiro i Uraraka.
– Ashido, dotarłaś dość daleko w turnieju. – Ojiro przewiesił sobie ogon przez ramię. – To dziwne, że nie dostałaś żadnych ofert.
– Dokładnie! – Ashido wstała z krzesła i oparła dłonie o ławkę.
– Deku, zdecydowałeś już? – Uraraka odwróciła się w stronę Izuku, który zgarbił się i zaczął gadać pod nosem, po czym wyprostował się i przeprosił.
– Och, wybaczcie! Zgubiłem się w myślach...
– Naprawdę ostrożnie o tym myślisz, co? – Asui podeszła do jego ławki.
– Właściwie to już zdecydowałam! – Uraraka zwróciła się do wszystkich wokół.
Jeszcze raz zerknęłaś na swoją kartkę.
– Battle Hero: Agencja Gunheada. – Uraraka ogłosiła tym, którzy z nią rozmawiali.
– Co? Gunheada? Są bardzo bojowo nastawieni – zareagował Izuku. – Idziesz tam, Uraraka?
– Tak! Mam od nich ofertę!
– Serio? Myślałem, że chcesz być bohaterką jak Trzynastka.
– Ostatecznie tak. Ale walka z Bakugou na festiwalu sprawiła, że pomyślałam, że im silniejsza jestem, tym więcej mam możliwości. – Uraraka ustawiła się w pozycji do „walki”. – Jeśli będę robiła tylko to, co chcę, to będę się ograniczać!
– Rozumiem. – Izuku spojrzał w stronę Uraraki.
– Co ważniejsze, martwiło mnie to już od jakiegoś czasu, ale… Drżysz, prawda? – Uraraka spytała się Izuku.
– Och, to? – Izuku zdziwił się. – To ćwiczenie udawanego stołka.
– Udawany stołek? – Uraraka ustawiła się normalnie. – Nie mów mi, że robiłeś to cały czas?!
– Nie ma szans! – Ashido nachyliła się nad ławką Izuku.
Co w tym dziwnego? To normalne ćwiczenie.
Iida pochylił się nad swoją kartką i zaznaczył opcję. Jeszcze raz przejrzałaś te, które pojawiły się u ciebie w zeszycie.
Uwabami. Best Jeanist. Manual. Edgeshot. Kamui Woods.
Następnego ranka wszyscy byli wypoczęci oprócz Iidy, który wyglądał na bardzo zmartwionego i równocześnie przepełnionego złością. Ashido wesoło rozmawiała z Aoyamą. Po chwili przyciągnęła ze sobą Katska i zaczęli przygotowywać jakąś listę.
Dzień upłynął spokojnie, ale wszyscy się niecierpliwili.
Zgłosiłaś do Aizawy, że chciałabyś pójść do Best Jeanista. Miałaś jednak złe przeczucia, że coś złego się stanie.
Reszta klasy też podała swoje kartki, a nauczyciel zakończył lekcję.
Ashido niemal natychmiast zaczęła rozdawać role do czegoś. Podbiegła do ciebie.
– Chciałabyś może nam pomóc?
– O co takiego chodzi? Jeśli to coś nielegalnego, to ja się od razu wycofuję – podniosłaś dłonie z ławki.
– Wręcz przeciwnie! Zamierzamy zaśpiewać fragment z musicalu "Legally Blonde"! – Ashido trajkotała, uśmiechając się szeroko.
– Który fragment? – spytałaś się jej.
– "Gay or European?", of course! – Skrzywiłaś się, słysząc jej łamaną angielszczyznę. – Nawet Iida jest w to zamieszany! Zgódź się, proszę! Brakuje nam jednej osoby do roli kobiecej!
– Okej! – pokazałaś kciuka w górę i zapisałaś swoje nazwisko obok "Brooke".
Dwie linijki. Yao-kun mogłaby to zaśpiewać. Uraraka jako sędzia. Czy ona przez przypadek nie czepiała się Izu?
Ashido podała ci jeszcze tekst w dwóch kolumnach.
– Dzięki! – Powiedziałaś do niej, podnosząc znad niego głowę, by spojrzeć w jej stronę.
– Jak podniosę swoją kartkę, to chwilę później zaczynamy. – Ashido pokazała na siebie kciukiem.
Po chwili do sali wszedł Present Mic.
Serce waliło ci jak szalone, i gdybyś miała wtedy odpowiedzieć szczerze na jego pytanie: "Are you ready?", odpowiedziałabyś: "No, I am not".
Uspokoiłaś się po chwili.
Mic tłumaczył kolejne zasady. Starałaś się trzymać myśli na wodzy, ale cały czas wędrowały one do kartki, którą trzymałaś pod zeszytem z papużką (konkretniej nimfą, która przypominała trochę Presenta Mica) na zielonym tle.
Gdy lekcja skończyła się, a Present Mic już miał wychodzić z sali, Ashido podniosła kartkę. Nauczyciel wyjął telefon, by coś zobaczyć, a ona pokazała dłonią na Aoyamę.
Mic obrócił się, a Ashido zaczęła śpiewać.
– There! Right there! – nauczyciel zaczął nagrywać całe zdarzenie. – Look at that tan, well tinted skin. Look at the killer shape he's in. Look at that slightly stubbly chin. Oh Please he's gay, totally gay.
Tokoyami podniósł się z miejsca.
– I'm not about to celebrate. Every trait could indicate the totally straight expatriate. This guy's not gay, I say not gay. – Tokoyami zaśpiewał idealnie jak w musicalu. Mic zaczął się wzruszać, słysząc występ. Wszyscy oprócz Aoyamy i Katska wtedy zaśpiewali:
– That is the elephant in the room. Well is it relevant to assume that a man who wears perfume is automatically radically fey?
Iida wstał z miejsca.
– But look at his coiffed and crispy locks.
Ashido odpowiedziała mu:
– Look at his silk translucent socks.
Tokoyami znowu zaśpiewał:
– There's the eternal paradox. Look what we're seeing.
– What are we seeing? – Ashido spytała się chłopaka z dziobem ptaka.
– Is he gay?
– Of course he's gay. – Ashido potwierdziła.
– Or European?
Tutaj cała klasa zareagowała takim:
– Oohhhhhh. – Nastąpiły trzy sekundy przerwy, po których wszyscy zgodnie chórem zaśpiewali – Gay or European? It's hard to guarantee. Is he gay or European?
Kaminari wstał z miejsca i podniósł ręce:
– Well, hey don't look at me.
Jirou podniosła się z krzesła i zaśpiewała trochę niżej niż w oryginale:
– You see they bring their boys up different in those charming foreign ports. They play peculiar sports.
Wszyscy jej odpowiedzieli:
– In shiny shirts and tiny shorts. Gay or foreign fella? The answer could take weeks. They both say things like "ciao bella" while they kiss you on both cheeks. – Tokoyami opadł na krzesło, tak samo jak Iida.
Ashido odpowiedziała:
– Oh please, gay.
– Gay or European? So many shades of gray. – wszyscy zaśpiewali dalej, po czym Kaminari wyprostował się nieco.
– Depending on the time of day, the French go either way.
– Is he gay or European? – klasa znowu powtórzyła, a Hagakure podniosła się z miejsca i wskazała dłonią na Aoyamę.
– There! Right There! Look at that condescending smirk. Seen it on every guy at work. That is a metro hetero jerk. That guy's not gay, I say no way. – Ostatnia część była zaśpiewana bardzo głośno. Klasa dalej zaśpiewała.
– That is the elephant in the room. Well is it relevant to presume that a hottie in that costume...
– Is automatically-radically – Ashido szybko wyśpiewała, Tokoyami wstał z miejsca.
– Ironically chronically.
– Certainly pertin'tly – dołączyła się Jirou, a po niej Kaminari.
– Genetically medically.
Klasa odpowiedziała:
– GAY! OFFICIALLY GAY! OFFICIALLY GAY, GAY, GAY, GAY!– Aoyama podniósł się z miejsca i pocałował Asui w dłoń – DAMNIT! Gay or European?
Tokoyami zaśpiewał dalej:
– So stylish and relaxed. – Klasa mu odpowiedziała.
– Is he gay or European?
– I think his chest is waxed. – Tokoyami wyśpiewał dalszą kwestię, po czym spróbował po cichu odkaszlnąć. Jirou odpowiedziała dalej.
– But they bring their boys up different there. It's culturally diverse. It's not a fashion curse. – podniosła palec wskazujący i pomachała nim w górze.
– If he wears a kilt or bears a purse. – reszta uczniów dokończyła. – Gay or just exotic? I still can't crack the code. – Nadeszła twoja kolej.
– Yes his accent is hypnotic but his shoes are pointy toed. – wskazałaś dłonią na buty Aoyamy.
– Huh. – zareagowały w porę dziewczyny. – Gay or European? So many shades of gray.
Uraraka wstała z miejsca.
– But if he turns out straight I'm free at eight on Saturday.
Wszyscy odpowiedzieli w porę:
– Is he gay or European? Gay or European? Gay or Euro-
Iida gwałtownie podniósł się z miejsca:
– Wait a minute! Give me a chance to crack this guy. I have an idea I'd like to try.
Tokoyami wskazał w stronę tablicy:
– The floor is yours.
Iida wstał i wyszedł przed ławki.
– So Mr. Architacos... – Okularnik ułożył ręce za plecami i wyszedł na środek klasy, bliżej Aoyamy, który siedział bokiem na krześle. – This alleged affair with Ms. Windam has been going on for...?
Aoyama odpowiedział mu z jedną nogą założoną na drugą:
– Two years.
– And your first name again is...?
– Mikos.
– And your boyfriend's name is...?
– Carlos. – Aoyama zawahał się przez chwilę, po czym spróbował się z tego wycofać. Mic za telefonem starał się nie roześmiać. – I'm sorry! I misunderstand. You say boyfriend. I thought you say best friend. Carlos is my best friend.
Katsek wstał z miejsca i pokazał w stronę Aoyamy.
– You bastard! You lying bastard! That's it. I no cover for you, no more! Peoples. I have a big announcement. This man is gay and European! And neither is disgrace you've got to stop your being a completely closet case. It's me, not her, he's seeing, no matter what he say. I swear he never, ever, ever swing the other way. You are so gay. You big parfait! You flaming boy band cabaret.
Aoyama szybko wstał z miejsca i wyprostował się.
– I'm straight!
Katsek uśmiechnął się w głupi sposób, po czym wyśpiewał:
– You were not yesterday. – Powstrzymałaś się od parsknięcia śmiechem, jak to się zwykle działo w gimnazjum gdy na przemian śpiewałyście z [I.P] kwestie i docierałyście do tego momentu. – So if I may, I'm proud to say, He's gay!
Klasa odpowiedziała:
– And European!
– He's gay! – zawtórował Katsek.
– And European!
– He's gay!
– And European and Gay!
– Fine, okay, I'm gay! – Aoyama przyznał się z udawaną niechęcią. Tuż po tym jednak uśmiechnął się szeroko, a w oczach zabłyszczały mu łezki wzruszenia.
Cała klasa zawiwatowała:
– Hooray!
Z telefonu nauczyciela stojącego w drzwiach wydostał się dźwięk zakończenia nagrywania, po czym Mic wyleciał z klasy wrzeszcząc przez cały korytarz.
– SHOUTA! Twoje dzieciaki wystawiły kawałek musicalu! Pokazać ci? Nagrałem!
Kolejne lekcje byłyby spokojne, gdyby Midnight nie dowiedziała się, co się stało. Fangirlowała niemal przez całe pięćdziesiąt minut lekcji, patrząc w telefon, po czym zadała pracę domową i machając, wyszła z sali.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz